Κρόνος σε τετράγωνο με τον Ποσειδώνα

ΚΡΟΝΟΣΗ όψη του Κρόνου σε τετράγωνο με τον Ποσειδώνα επαναλαμβάνεται κάθε 17 περίπου χρόνια. Κάθε φορά σε διαφορετικά ζώδια και μοίρες του ζωδιακού, και κατά συνέπεια σε διαφορετικές εμπλοκές με τους διάφορους άλλους αστρολογικούς παράγοντες. Διαφοροποιείται η ερμηνευτική της σημασία κάθε φορά, γιατί έχει να κάνει με την συγκυρία των υπόλοιπων παραγόντων που επικρατούν την εκάστοτε δεδομένη χρονική στιγμή.

Τίποτα δεν επαναλαμβάνεται με τον ίδιο τρόπο, γιατί κάθε στιγμή είναι μοναδική, αφού εξαρτάται από ένα σύνολο παραγόντων, που εξελίσσονται συνέχεια και διαχρονικά. Η συνεχής αλλαγή των πάντων είναι μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα, είτε αφορά την υλική μας υπόσταση, είτε την πνευματική.

Το ζητούμενο της κάθε ύπαρξης, είναι η εξέλιξη και η εμπειρία. Η εμπειρία, μας αναγκάζει να χρησιμοποιούμε τις δυνατότητες μας και έτσι ανακαλύπτουμε τις δυνάμεις μας. Τα εκάστοτε εξωτερικά γεγονότα, μας αναγκάζουν να κινητοποιήσουμε τους μηχανισμούς, που όλοι διαθέτουμε, αλλά δεν το κάνουμε από μόνοι μας, γιατί όλοι θέλουμε την βολή και την σιγουριά αυτού που κατακτούμε κάθε φορά. Έτσι, γαντζωνόμαστε από τις εκάστοτε κατακτήσεις μας, γιατί νομίζουμε ότι θα τις έχουμε για πάντα. Ιδού ή πλάνη που πέφτουμε όλοι, που νομίζουμε δηλαδή, ότι τα εκάστοτε κεκτημένα θα τα έχουμε για πάντα.

Σε κανένα δεν αρέσουν οι ξαφνικές αλλαγές, γιατί κάθε αλλαγή απαιτεί και καινούργιες υποχρεώσεις, και καινούργιες προσπάθειες. Σε όλους μας, αρέσει η ηρεμία και η στασιμότητα. Όλοι προτιμάμε την γνωστή δυστυχία καμιά φορά, από την άγνωστη ευτυχία. Όμως και η δυστυχία έχει την χρησιμότητά της . Πως θα αξιολογούσαμε την ευτυχία αν δεν υπήρχε η δυστυχία. Η αλλαγή λοιπόν έχει την χρηστικότητα της, όσο και αν την φοβόμαστε, αφού κουβαλάει το άγνωστο και το απροσδιόριστο, αυτό που δεν μπορούμε να ελέγξουμε με το φτωχό μας μυαλό. Και λέω φτωχό γιατί νομίζουμε ότι μπορούμε να ελέγχουμε τα πάντα. Γιατί με το πλούσιο μυαλό μας, ξέρουμε ότι είναι αδύνατο να ελέγξουμε όλους τους απρόβλεπτους παράγοντες.

Ο Κρόνος είναι τα όρια του χρόνου που καθορίζει την γήινη πραγματικότητα μας αφού ο χρόνος καθορίζει την ζωή μας . Ο Κρόνος είναι η ευθύνη που έχει ο καθένας, να λειτουργεί μέσα στους συμπαντικούς ή ανθρώπινους νόμους, προκειμένου να υπάρχει, η οργάνωση και η τάξη στον κόσμο για να λειτουργήσουμε ως οντότητες, αρμονικά μέσα σε αυτόν.

Η ευθύνη παίρνεται με την θέληση μας ή και χωρίς αυτήν, παρακινούμενη από εξωτερικούς παράγοντες και καταστάσεις. Η ανάγκη της επιβίωσης, μας αναγκάζει να πάρουμε ευθύνες για να μπορέσουμε να υπάρχουμε ως οντότητες, μόνοι μας, ή συντροφικά με τους άλλους.

Αν επιλέξουμε τον μοναχικό δρόμο στην ζωή μας, θα πρέπει να κουβαλάμε τις ευθύνες της επιβίωσης μας, αν επιλέξουμε την συντροφικότητα τότε θα πρέπει να μοιραστούμε τις ευθύνες με κάποιον άλλο. Άρα τον Κρόνο μας, όλοι τον ζούμε, αρμονικά μέσα από την ανάληψη των ευθυνών μας, ή δυσαρμονικά μέσα από την επιβολή των ευθυνών μας.

Κοινωνιολογικά οι ευθύνες έχουν ρυθμισθεί μέσα από την δημιουργία των νόμων, και πνευματικά έχουν να κάνουν με την ηθική συμπεριφορά μέσα από τον σεβασμό των Ουράνιων νόμων, έτσι ώστε να υπάρξει η αρμονία και η τάξη, της λειτουργίας των πάντων. Γιαυτό λοιπόν ο Κρόνος, έχει να κάνει με την ευθύνη, την τάξη, τον νόμο, τις υποχρεώσεις και την επιβράβευση της σωστής στάσης ή την τιμωρία της λάθος στάσης στις εκάστοτε καταστάσεις.

Ο Ποσειδώνας είναι ο πλανήτης που εκφράζει μία άλλη ανάγκη του ανθρώπου. Τον Ποσειδώνα δεν τον αφορά η γήινη πραγματικότητα, αλλά μια άλλη πραγματικότητα, που δεν είναι ορατή με τις πέντε αισθήσεις. Μπορούμε να την αντιληφθούμε μόνο με την ψυχή, δηλαδή το αόρατο εκείνο κομμάτι του εαυτού μας, που μας κατευθύνει να διαχειρισθούμε τις υποχρεώσεις μας, όχι τις γήινες αλλά τις ουράνιες.

Η ψυχή έχει και αυτή τις ανάγκες της, αλλά αυτές οι ανάγκες δεν έχουν καμιά σχέση με την γήινη πραγματικότητα. Την ψυχή την νοιώθουμε, όταν μένουμε σιωπηλοί και αφουγκραζόμαστε την εσωτερική φωνή που μας μιλάει και μας κατευθύνει . Η ψυχή δεν έχει σχέση με τον μικρό και ανασφαλή εαυτό μας, αλλά με το Θείο κομμάτι της ύπαρξης μας. Η ψυχή είναι ευχαριστημένη, όταν υπάρχει αρμονία, ομορφιά, γαλήνη, ειρήνη, αγάπη, τρυφερότητα και όλα τα θετικά συναισθήματα. Η ψυχή αρρωσταίνει, όταν το υπόλοιπο κομμάτι του εαυτού μας, είναι μέσα στην άρνηση, την κατήφεια, τον θυμό, τον πόνο της προσκόλλησης, του αυταρχισμού, της εγωπάθειας, που νομίζει ότι είναι το κέντρο της γης, αγνοώντας την ύπαρξή των αναγκών της ψυχής. Εμποδίζοντας την ανάγκη της ψυχής να μοιραστεί, να αγαπήσει, να βοηθήσει, να συμπονέσει, δεδομένου ότι ξέρει την Θεϊκή της υπόσταση, την αρρωσταίνουμε. Γιατί η τροφή της ψυχής είναι η ενότητα, και κάθε φορά που η γήινη προσωπικότητα διαχωρίζεται από την ψυχή λόγω της ανασφάλεια της, η ψυχή μένει φτωχή, με ακάλυπτες τις ανάγκες της.

Για να καταλάβουμε τον Ποσειδώνα μας λοιπόν, θα πρέπει να καταλάβουμε τις ανάγκες της ψυχής μας. Όταν η ψυχή είναι άρρωστη, τότε και το σώμα αρρωσταίνει και αυτό το ονομάζουμε ψυχοσωματική διαταραχή.

Κάποτε, οι άνθρωποι ήταν ψυχικά, πιο υγιείς, γιατί είχαν ένα πιο υγιή τρόπο ζωής. Μοίραζαν τις ζωές τους ευκολότερα, πίστευαν στην θρησκεία, και είχαν μια επαφή με την ψυχή τους, καλύτερη από αυτήν του σημερινού ανθρώπου. Σήμερα ο άνθρωπος ενδιαφέρεται μόνο για την άνετη εξασφάλιση της καθημερινότητα τους, και έχει ξεχάσει τις ανάγκες της ψυχής του. Ο συντονισμός με την φύση που έχει ένα αποτέλεσμα ψυχικής γαλήνης και ισορροπίας, όπως και η προσευχή, η χαλάρωση ή ο διαλογισμός, θεωρούνται συνήθειες για λίγους. Και όμως αυτό είναι μία ακάλυπτη ανάγκη για τον σημερινό άνθρωπο, που κυνηγάει τις ώρες της ημέρας, μέσα σε μια πόλη, που όλοι τρέχουν να προλάβουν χωρίς να έχουν αξιολογήσει τι κυνηγάνε. Μια ζωή με αμέτρητες ανάγκες, και ίσως οι περισσότερες χωρίς ουσία και νόημα.

Ο Ποσειδώνας λοιπόν, θα μας διδάξει, μέσα από σκληρές καταστάσεις, που μπορεί να είναι καινούργιες αρρώστιες, κλιματικές ανωμαλίες σε όλον τον πλανήτη, νέα χημικά που οι άνθρωποι έχουν εφεύρει για να τα κάνουν υπερόπλα. Όπλα για να τα χρησιμοποιούν να εξοντώσουν τους εχθρούς, δηλαδή τους άλλους ανθρώπους, με κίνδυνο να σκοτώσουν τα ίδια τους τα παιδιά ή τον ίδιο τους τον εαυτό, αφού η ανθρωπότητα είναι μία, και ο πλανήτης Γη ένας και ενιαίος.

Οι πλανήτες λοιπόν εκφράζουν τις ανάγκες τους, που είναι ίδιες σε μικρογραφία με τις δικές μας, αφού και αυτοί όπως και εμείς ως άνθρωποι λειτουργούμε με τους ίδιους κανόνες του σύμπαντος. Δεν υπάρχουν καλοί και κακοί πλανήτες. Η σωστή ή λάθος χρήση, των ιδιοτήτων των πλανητών, έχει σαν επακόλουθο να εισπράττουμε τα ανάλογα αποτελέσματα των επιλογών, αποφάσεων και πράξεων μας.

Ο Κρόνος αυτή την εποχή μέσα από τον Τοξότη έρχεται να μας θυμίσει ότι έχουμε κάποιες υποχρεώσεις απέναντι στον Πλανήτη Γη που μας φιλοξενεί, έχουμε την υποχρέωση του σεβασμού της ελευθερίας της πίστης και της φιλοσοφίας του πλησίον μας, έχουμε την υποχρέωση να σεβόμαστε τον πλούτο της Γης που μας φιλοξενεί και να μην τον σπαταλάμε γιατί θα τον χρειαζόμαστε και μελλοντικά, μέσα από τους απογόνους μας.

Ο Κρόνος μας αναγκάζει να συνειδητοποιήσουμε τις υπερβολές μας, την ματαιοδοξία, την επιπολαιότητα, και μας θυμίζει τις υποχρεώσεις μας. Μας αναγκάζει να βιώσουμε την λιτότητα και τον περιορισμό, για να στρέψουμε την προσοχή μας και στις άλλες, τις πιο πνευματικές μας ανάγκες.

Ο Ποσειδώνας μας θυμίζει την αληθινή μας ύπαρξη που δεν είναι μόνο αυτό που βλέπουμε και αισθανόμαστε με τις πέντε αισθήσεις, αλλά και το άλλο μας κομμάτι, που μέσα από την φαντασία, τον οραματισμό, την προσευχή, μας θυμίζει ότι η ψυχή είναι κάτι διαφορετικό από το φθαρτό σώμα μας. Όταν κάθε βράδυ κοιμόμαστε βιώνουμε το Ποσειδώνα μέσα στα όνειρά μας. Όποιος μπορεί και αποκωδικοποιεί τα όνειρά του ακούει την φωνή της ψυχής του. Από τα ταραγμένα όνειρα καταλαβαίνουμε την ταραχή της ψυχής μας, και το αντίθετο.

Όταν λοιπόν λέμε “ Κρόνος τετράγωνο με Ποσειδώνα», και εννοούμε σύγχυση, αυταπάτες, βάσανα, ασθένεια ψυχική ή σωματική, ας σκεφτούμε τι επαφή έχουμε με την ψυχή μας? Πόσο υπεύθυνοι είμαστε για την πραγματικότητα μας? Πόσο υποταγμένοι είμαστε στους φόβους τις ανασφάλειες και τις προσκολλήσεις μας? Γιατί διστάζουμε να προσεγγίσουμε και να αναλύσουμε τους φόβους μας, για να τους συνειδητοποιήσουμε και να τους αποκωδικοποιήσουμε?

Μήπως είναι η ώρα να δούμε την πραγματικότητα, με μια άλλη ματιά πιο πλατιά, πιο φιλοσοφική, πιο πνευματική, όπως προστάζει ο Κρόνος σε συνεργασία με τον Ποσειδώνα?

Αλέκα Δουζίνα – Στυλιανού

Advertisements

One thought on “Κρόνος σε τετράγωνο με τον Ποσειδώνα

  1. Αλέκα μου, το συγκεκριμένο άρθρο εκφράζει με ακρίβεια τη διαδικασία, την πρόοδο και τον σκοπό της εξέλιξης. Όλα αυτά αντιπροσωπεύονται και δραστηριοποιούνται από τις συμπαντικές δυνάμεις που είτε ονομάζονται «θεοί» είτε «πλανήτες». Αυτοί είναι οι εκπρόσωποι της Θείας Σκέψης που εμφανίζεται με Νόμους οι οποίοι δεν αλλάζουν και των οποίων η ακριβής εφαρμογή επιτηρείται από τις ιεραρχίες των θείων και ουράνιων δυνάμεων.
    Το άρθρο ξεφεύγει από την συμβατική εξωτερική αστρολογία, αποδίδει θαυμάσια την εσωτερική σκέψη και σοφία. Συγχαρητήρια….

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s