Εμείς η γενιά του ’50

geniaΕμείς η γενιά του ΄50 που τώρα είμαστε εξηντάρηδες, ας κάνουμε την αυτοκριτική μας ως Έλληνες.Γεννηθήκαμε μες την ανέχεια αλλά δεν μας ένοιαζε, γιατί έτσι ήμασταν όλοι! Ψωνίζαμε στον μπακάλη με το τεφτέρι, αλλά έτσι έκαναν όλοι! Δεν είχαμε τηλέφωνο, τηλεόραση, αυτοκίνητο, διακοπές, ίσως μερικοί νερό και ρεύμα, αλλά έτσι ήταν όλοι! Η μαμά μαγείρευε με την γκαζιέρα και υπήρχε ακόμη ο παγοπώλης για τον πάγο στο ψυγείο.

Τρώγαμε ότι εποχιακό φρούτο και λαχανικό υπήρχε, και κάθε Κυριακή τρώγαμε κρέας ή ψάρι. Οι γονείς μας, ή ο νονός, μας αγόραζε παπούτσια Πάσχα και Χριστούγεννα και ενδιάμεσα τα μπαλώναμε ή τα πεταλώναμε στον τσαγκάρη, για να αντέχουν, όπως και τα αλογάκια.

Τα παιδιά έπαιζαν με αυτοσχέδια παιχνίδια. Τα κοριτσάκια με κούκλες πάνινες ή αρκουδάκια που τα έφτιαχνε η γιαγιά. Παίζαμε με καπάκια από αναψυκτικά, που τα μαζεύαμε από κάποια ταβέρνα της γειτονιάς και τα κάναμε πιατάκια. Μαζεύαμε όμορφες πέτρες ή σπασμένα κεραμίδια για να τα κάνουμε κουζινικά σκεύη. Περιτριγυρίζαμε το χώρο μας μα πετρούλες για να φτιάξουμε το σπιτάκι μας, και να βάλουμε τα κουζινικά μας. Με χαλίκια σχηματίζαμε αυλές στα σπίτια μας και φυτεύαμε λουλούδια ή φτιάχναμε αυτοσχέδιες γλάστρες! Ένα κομμάτι πανί γινότανε σεντόνι, κουρτίνα, η φόρεμα! Ένα παλιό πεταμένο τραπέζι γινότανε ωραίο σπίτι με κουρτίνες αυτοσχέδιες για να χωθούμε από κάτω και να κάνουμε αυτά που μας απαγόρευαν.

Η φαντασία ήταν το καλύτερο εργαλείο για όλο το τσούρμο, γιατί παίζαμε σε ομάδες λίγοι-λίγοι ή όλοι μαζί!

Τα αγόρια έπαιζαν κλασσικά πόλεμο, «στακα-μαν» το έλεγαν. Με αυτοσχέδια όπλα, από την σφεντόνα, που ήταν προνομιούχο όπλο, μέχρι τα καδρόνια και τις βέργες από κλαδιά δένδρων. Αυτά, τα όπλα δηλαδή, χρειαζόντουσαν για να ανοίξουν κεφάλια ή μύτες. Οπότε έτρεχαν ως ήρωες στο σπίτι, για να φάνε ένα χέρι ξύλο και από την έντρομη μαμά, ή τον μπαμπά το βράδυ που θα γύριζε από την δουλειά… Ανάλογα από όποιον είχε τον ρόλο του «τιμωρού».

Υπήρχε και η μπάλα, που συνήθως ένας την είχε, και οι υπόλοιποι τον περιτριγύριζαν για να τους παίξει, ή τον έψηναν να παίξουν όλοι μαζί.

1016488_847452121978114_1012072817833774244_nΥπήρχαν και τα τζιτζίλια που ήταν μεγάλη πολυτέλεια για όποιον τα κατείχε! Συνήθως τα υποκαταστούσαν τα στρογγυλά χαλίκια.

Όταν παίζαμε ομαδικά, κορίτσια-αγόρια, συνήθως μας ένωνε η τέχνη! Ο καραγκιόζης ήταν το αγαπημένο μας παιχνίδι. Ένα σεντόνι, κλεμμένο συνήθως από κάποιο σπίτι, που ξαναγύριζε στην θέση του, με ηρωικό κίνδυνο πάλι ένα χέρι ξύλο,[σιγά που μας ένοιαζε] Το σεντόνι ήταν το βασικό εφόδιο μαζί με τις αυτοσχέδιες κούκλες, τα κεριά για τον φωτισμό πίσω από τον μπερντέ, και άρχιζε η παράσταση!

Οι θεατές όμως, έπρεπε να έχουν λεφτά για να παρακολουθήσουν την παράσταση. Οι περισσότεροι είχαν μια δεκάρα που, ή την είχαν νόμιμα γιατί την είχαν ζητήσει, ή την είχαν κλέψει από το πορτοφόλι της μαμάς με κίνδυνο, πάλι ένα χεράκι ξύλο ή μια κατσάδα!

Μετά την τέχνη συνήθως ρίχναμε και ένα καυγά ως γνήσια Ελληνάκια! Την άλλη μέρα όμως ήταν μια άλλη μέρα!  Όλα περασμένα… ξεχασμένα!

Το καλοκαίρι το αγαπημένο μας παιχνίδι, ήταν ένα καρπούζι! Συνήθως  το έκλεβαν τα αγόρια, από το περιβόλι του μπάρμπα-Ανδρέα. Το καρπούζι  το αδειάζαμε, με ένα κουτάλι από μέσα καλλιτεχνικά, και το κάναμε νεκροκεφαλή με δόντια, μύτη, μάτια.Περιμέναμε να βραδιάσει, για να ανάψουμε ένα κερί που το βάζαμε μέσα στο καρπούζι και το στήσαμε στην πλατεία. Καθόμασταν και περιμέναμε ποιος θα περάσει…. για να φοβηθεί.  Σημασία είχε να τρομάξουμε κάποιον!

Ένα σχοινί, το βράδυ γινότανε φίδι στο δρόμο, και εμείς κρυμμένοι, τραβάγαμε το σχοινί και σκάγαμε στα γέλια όταν φοβίζαμε τον μπάρμπα Γιώργο, που γύριζε μισο-μεθυσμένος από την ταβέρνα της γειτονιάς, στην γυναίκα του!

Το γέλιο και η πλάκα ήταν ο αυτοσκοπός!

Τα αγόρια και τα αγοροκόριτσα ανέβαιναν στα δένδρα σαν τις μαϊμούδες, και όποιος ανέβαινε ψηλότερα ήταν «ήρωας»!

Τα κόμικς τα είχαν μερικά παιδιά, που ήταν πιο πλούσια!… Αλλά όλοι τα διάβαζαν κάποια στιγμή δανεικά, έστω και με διαπραγμάτευση! ..Θα σου δώσω …….θα μου δώσεις? ….Θα με παίξεις? Το ίδιο και η μπάλα, ..μια κούκλα,.. ένα ποδήλατο,.. ένα πατίνι!

Τα αγόρια έφτιαχναν αυτοσχέδια πατίνια με ρουλεμάν και μια σανίδα, που δεν ξέρω που τα έβρισκαν!

Είχαμε και πορνό παραστάσεις! Ερχόταν ο βοσκός με τον τράγο, και γονιμοποιούσε τις κατσίκες ή προβατίνες της γειτονιάς,.. και εμείς κάπου κρυμμένοι θεατές, χαζεύαμε με προσοχή να μην μας πάρουν χαμπάρι, γιατί αυτό απαγορευότανε!

Όλα αυτά που σας περιγράφω στην περιοχή του σημερινού Ολυμπιακού σταδίου στην Καλογρέζα.

11040174_1590764624534909_3785483159994685161_nΑγαπημένα παιχνίδια των κοριτσιών,.. οι μαμάδες,..οι κουμπάρες,..το κουτσό,.. το σχοινάκι,.. το θέατρο,..οι κομμώτριες,.. το βόλεϋ,.. το κορόιδο,.. η τυφλόμυγα,.. τα κουκλόσπιτα,.. οι λακουβίτσες [κάτι σαν γκολφ]! Στα αγόρια, ο πόλεμος,.. η μπάλα,.. οι βόλοι,.. η μακριά γαϊδούρα,.. η εξερεύνηση [χανόντουσαν όλα μαζί και γύριζαν το βράδυ].. με ρίσκο ένα χέρι ξύλο πάλι! Τους άρεσε να παίζουν τους γιατρούς, συνήθως κάτω από ένα τραπέζι με αυτοσχέδια κουρτίνα γύρο-γύρο, με ασθενή πάντα.. ένα κοριτσάκι!

Τα ομαδικά παιχνίδια ήταν η τυφλόμυγα,..η πινακωτή,.. το κρυφτό,..οι λακκουβίτσες,.. το θέατρο!

Έτσι μεγαλώσαμε στις αλάνες με γραντζουνισμένα τα γόνατα, τα πρόσωπα, τα χέρια!

Μαζευόμασταν στις 10 το βράδυ, μετά από 3-4 καλέσματα της μαμάς! Δεν υπήρχε τηλεόραση τότε,.. φαΐ,.. πλύσιμο,.. ύπνος!

Τα μεσημέρια ήταν τα πιο δύσκολα, και για τις μαμάδες και για τα παιδιά!

Φαγητό, και μεσημεριανός ύπνος από τις τρεις έως τις πέντε [ώρα κοινής ησυχίας]. Και τότε η  μεγάλη επανάσταση! Τι κόλπα σκαρφιζόμασταν για να την γλυτώσουμε και να μην κοιμηθούμε!

Κουραζόντουσαν οι γονείς όταν μας έκλειναν μέσα στα σπίτια! Πολύ ευχαρίστως μας έδιναν την ελευθερία μας με διάφορες διαπραγματεύσεις βέβαια,»άμα κάνεις αυτό ..θα σε αφήσω να βγεις».

Να μην θυμηθώ την εφηβεία που ο ερωτισμός ξεκίναγε από πολύ νωρίς. Το φλερτ ήταν ο κανόνας!Οι ματιές και τα μισόλογα έπαιρναν και έδιναν! Ο έρωτας είχε διαδικασία και αγώνα για να κατακτηθεί! Οι χυλόπιτες πολλές και επώδυνες, αλλά ο αγώνας της κατάκτησης ατελείωτος και μαγικός!

Τα σινεμαδάκια και η βόλτα του γυρισμού στο σπίτι την συγκεκριμένη ώρα! Τα κατά λάθος ή εξεπίτηδες αγγίγματα, το ένωμα της αύρας του αρσενικού με το θηλυκό! Ο ερωτισμός ήταν διάσπαρτος στην ατμόσφαιρα!

10422359_806463429420688_885024915747313868_nΤα πάρτι με το μπλουζ, που σου επέτρεπε να αγγίξεις και να αγκαλιάσεις για να τσεκάρεις την χημεία σου με το άλλο φύλλο.

Οι ερωτικές επιστολές και τα ατελείωτα τηλεφωνήματα! Οι εκδρομές του σχολείου, όπου φαινότανε η άλλη πλευρά του εαυτού σου. Εκεί φαινότανε η εσωστρέφεια του χαρακτήρα σου. Τα ομαδικά παιχνίδια, ή τα πηγαδάκια, άλλα και τα φλερτ με τις μεγαλύτερες ηλικίες!

Τα αγγλικά ήταν τα σημερινά φροντιστήρια, που μόνο αγγλικά δεν μαθαίναμε! Τα φλερτ ήταν στο φόρτε τους! Δεν υπήρχε μεγαλύτερο νυφοπάζαρο!

Αυτή η γενιά λοιπόν, η γενιά του΄50, σπούδαζε αν»έπαιρνε τα γράμματα» έτσι έλεγε ο λαός τότε. Όποιος δεν»έπαιρνε τα γράμματα» μάθαινε μια τέχνη, δηλαδή γινότανε τεχνίτης. Έτσι, δίπλα σε ένα μάστορα ή φοιτώντας σε ένα τεχνικό σχολείο, γινότανε ηλεκτρολόγος, υδραυλικός, μηχανικός, ράφτης, έμπορος, ψαράς, πωλητής, κουρέας,φωτογράφος, μαραγκός, κτίστης, μπετατζής, μπογιατζής, κηπουρός, γεωργός, ναυτικός, έμπορος, μάγειρας, και ένα σωρό άλλα επαγγέλματα που ταίριαζαν στην ιδιοσυγκρασία του και στα ταλέντα του. Αν του άρεσε η κίνηση μάθαινε το ανάλογο επάγγελμα, αν η δημιουργία ήταν το ταλέντο του, μάθαινε κάτι που είχε να κάνει με την δημιουργικότητα.
Η ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ 50Αυτοί που αγαπούσαν πραγματικά τα γράμματα, χωρίς φροντιστήρια και σπουδές στο εξωτερικό, γίνονταν γιατροί, δικηγόροι, λογιστές, αρχιτέκτονες, μηχανικοί, στρατιωτικοί, δάσκαλοι, καθηγητές, δημόσιοι υπάλληλοι, και ότι άλλο… ήθελε πολλά χρόνια στα θρανία!
Η διαφορά ήταν ότι οι πρώτοι για να βγάλουν τα προς το ζην, έπρεπε να ιδρώσουν, να λερωθούν, και να κουραστούν σωματικά. Αλλά παράλληλα δεν είχαν και την κοινωνική αποδοχή όπως οι δεύτεροι, αφού ήταν τα παιδιά που δεν»έπαιρναν τα γράμματα». Είχαν ένα κοινωνικό λεκέ επάνω τους!
Έτσι αυτή η γενιά, προσπάθησε να βγει από αυτόν το “λεκέ”.Ήθελε να έχει παιδιά μορφωμένα, με οποιοδήποτε κόστος, που να βγάζουν το ψωμί τους εύκολα, χωρίς να κουράζεται σωματικά και να «ιδρώνουν «όπως έλεγε ο λαός.
Αυτό ήταν ένα μεγάλο ψέμα, η μεγάλη αυταπάτη!  Διότι η νοητική κούραση είναι πολύ χειρότερη από την σωματική! Η σωματική κούραση όταν κοιμάσαι περνάει, ενώ η νοητική σε ακολουθεί και στον ύπνο!

Σπουδάσαμε όλοι σχεδόν τα παιδιά μας, για να μην κουράζονται σωματικά, και δώσαμε με μεγάλη ευχαρίστηση, όλες τις  χειρωνακτικές εργασίες στους μετανάστες,  που βρήκαν πρόσφορο έδαφος, για να καλυτερέψουν την δική τους ζωή!

Τα δικά μας παιδιά τα μεγαλώσαμε σε όμορφα διαμερίσματα, με δικά τους δωμάτια και πολλά  πολλά  παιχνίδια! Ιδιωτικά σχολεία, ιδιαίτερα μαθήματα στο σπίτι, μπαλέτο, καράτε, ωδείο, κολυμβητήριο, πρωταθλητισμό, πίεση….πίεση…πίεση να μάθουν όσο γίνεται περισσότερα.

Δύο – τρεις γλώσσες,  φροντιστήρια,  εξωτερικό,  μάστερ,  διδακτορικό, και δεύτερο και τρίτο! Τριάντα χρονών και ακόμα μαθαίνουν!  Δικό του διαμέρισμα, δικό του αυτοκίνητο, δική του ανεξαρτησία!  Όμως…….εξαρτημένα από την οικογένεια, και αν δεν μπορεί να βοηθήσει ο μπαμπάς και η μαμά, υπάρχει και ο παππούς ή η γιαγιά!

Και τώρα? Τώρα που ήλθαν όλα τα επάνω, κάτω?

Τώρα ζητάμε από αυτά τα παιδιά, τα μεγαλωμένα στα πούπουλα, να ξαναχτίσουν την διαλυμένη και φτωχευμένη Ελλάδα!

Πώς όμως?  Όταν τα τόσα εφόδια που τα φορτώσαμε, τους είναι σχεδόν άχρηστα για την επιβίωση τους?.. και τώρα τους ζητάμε να παλέψουν με την σκληρή καθημερινότητα για να επιβιώσουν!

1521965_602283653173683_1985017588_nΑυτά όμως δεν έμαθαν να παλεύουν στις αλάνες, να εξερευνούν το άγνωστο, να πέφτουν και να σηκώνονται, να βάλουν την φαντασία τους να δουλέψει για να επιβιώσουν μέσα στον ανταγωνισμό! Δεν έμαθαν να φλερτάρουν, να ερωτεύονται και να αγαπηθούν για αυτό που είναι!
Νομίζω πως κάπου χάθηκε η μπάλα …πρέπει επιγώντος να ξαναβρεθεί ή να φτιάξουμε μια άλλη,.. έστω και από κουρέλια,.. όπως αυτή που μας έφτιαχνε η γιαγιά!

Αλέκα Δουζίνα

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s